Α.Ο. ΠΕΡΑ CLUB Β' ΕΠΣ ΑΘΗΝΩΝ |
ΟΤΑΝ Ο ΣΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΘΡΥΛΙΚΗΣ «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ» ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΕΜΦΥΤΕΥΤΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ! «ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΠΛΗΘΩΡΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΑ ΚΛΟΥΜΠ ΚΡΑΤΑ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΤΑ ΣΚΗΠΤΡΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΟΣ». - ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ, 1957 Μπορεί στην «πρώτη» του 1957 να μην υπήρχε ούτε ως «βούλα», ιστορικά, όμως, εκείνο το κείμενο του Δημήτρη Μπότσαρη στη δεύτερη σελίδα μας για την ιστορία της Πέρα Κλουμπ της Αθήνας, έχει τεράστια αξία! Για τους μη γνωρίζοντες, πρόκειται για το σπόρο της θρυλικής Πέρα Κλουμπ, που είχε ιδρύσει, κατ’ ουσίαν, ο μεγάλος Κώστας Νεγρεπόντης, σαν αποφάσισε (μετά τα τραγικά γεγονότα του ’22) να αποχωρήσει απ’ τη Φενερμπαχτσέ, με τη φανέλα της οποίας αγωνιζόταν ως τότε. Και μαζί του, άλλοι ομογενείς (κυρίως) της Πόλης, όπως οι Γρηγοριάδης και Μπιζού. Ομάδα ελληνική η Πέρα, που περιόδευσε, μεταξύ άλλων, στη Γαλλία και το Βέλγιο, με τις γαλλικές εφημερίδες, μάλιστα, να την αποκαλούν, τότε «μια Ελληνίδα… Πρωταθλήτρια Τουρκίας»! Απ’ τις τάξεις της, μάλιστα, προέρχονταν πολλοί παίκτες, που τα επόμενα χρόνια θα στελέχωναν τις ομάδες, που θα ιδρύονταν σε Ελλάδα και Θεσσαλονίκη και κουβαλούσαν τις θύμησες των αλησμόνητων πατρίδων (ΑΕΚ, ΠΑΟΚ…). Πρώτος και καλύτερος, ο ίδιος ο Νεγρεπόντης (ο «Νεγκρό», όπως τον φώναζαν) κι ο οποίος, αφού αγωνίστηκε για κάπου τρία χρόνια στη Γαλλία («φτιάχνοντας», μάλιστα, σπουδαίο «όνομα»), δέχτηκε το κάλεσμα του αείμνηστου (πρώτου) προέδρου της ΑΕΚ, Κωνσταντίνου Σπανούδη κι ενσωματώθηκε στην «Ένωση», εξελισσόμενος σε μια απ’ τις σπουδαιότερες φιγούρες της ιστορίας της. Όπως πληροφορούμαστε, λοιπόν, τούτοι (ο Νεγρεπόντης, ο Γρηγοριάδης και οι λοιποί), πέραν των άλλων, ίδρυσαν και την… αθηναϊκή Πέρα Κλουμπ (στους Αμπελόκηπους) , «όταν ήλθαν στην Αθήνα και για να δημιουργήσουν κάτι, που θα τους συνδέει κάπως με το παρελθόν». Αρχικά, φυσικά, ως ανεξάρτητο σωματείο. Μέχρι το 1944, λόγω των πολλών προβλημάτων (οικονομικής φύσεως, κυρίως), αγωνιστικά η Πέρα δεν είχε να επιδείξει κάποια σπουδαία επιτυχία. Τότε, όμως, διοργάνωσε και κατέκτησε το τοπικό Πρωτάθλημα Αμπελοκήπων (με τη συμμετοχή ακόμα των Νίκης, Ηφαίστου, Βυζαντίου, Ιέρακος, Καταιγίδος, Α.Ε. Διαβολορέματος και Μικρασιατικής). Εσωτερικές έριδες θα προκαλούσαν τη διάσπασή της αμέσως μετά, ώσπου το 1955 επανιδρύθηκε, λαμβάνοντας μέρος στο πρωτάθλημα Δοκίμου κατηγορίας της ΕΠΣΑ. Μια ομάδα, που, μολονότι ποτέ δεν κατάφερε να αναρριχηθεί στα ψηλά τα δώματα, εντούτοις, μόνο και μόνο λόγω της… προϊστορίας και του ονόματός της, «θεωρείται εξαιρετική και ιδιάζουσα τιμή στον νέο που φορά και αγωνίζεται με τα χρώματά της»… |
